10/9/2007 - AĞIT
Sanki bir çocuk gibi ud çalarım her sabah
Ve ne zaman ağlasam çocukluk sevdasıyla
Ceviz sandık içinde sarı yeşil bir külah
Yalnızlık mızrağımı atarım belki suya
Yedi yaşın sümüklü bir okul çocuğuydum
(Anlatmak istediğim babamın yalnızlığı)
Geçerken maviliği arkasından yaşardım
Bitsin artık bu oyun, ne çocuktum bilmem ki
Yeni şeyler aradım uzayan sakalımdan
Baştan başa yalnızlık ortaçağdan bir dünya
Papatyalar açarmış içinde kitapların
Ellerimi uzattım sıra gelince aşka
Severken unuturum en güzel akşamları
Kaçarken yalnızlığım avcıların elinden
(Hoşuma giden ölüm yine kime aşıktı)
Bakardım arkasından maviliği geçerken
Nasıl söylerim şimdi bir ben kaldım ortada
Ucuz aşk romanları (utanırım yazarken)
Çıplak kadın resmine, açık saçık şarkıya
Bayılırdım doğrusu. Ya duvardaki ilan
Geri dönmek istedim verdiğim bütün sözden
Benim olur sanmıştım denizin saltanatı
Bahçesine oturdum yalnızlığın ve aşkın
Bekledim gelişini küçük bir adam gibi
Şarap dolu bardaklar bildiğin gibi değil
(Ve beyaz bir kadınsın bilir misin meleğim)
Senin için bu ağıt, anlattığım bu masal
Gözlerimde yalnızlık en güzel çocukluğum
Hasan değilim şimdi sıcak güneş altından
Bıktım artık doğrusu güzelliğin eskir mi
Senin için rüzgarın, yarım kalmış bir aşkın
Arkasından ağladım, düşündüm o körfezi
Nurer UĞURLU
| 
